EYVALLAH dedim boğazıma düğüm düğüm,

Tutunamadığım dallar kırıldı avuçlarımda.


Sen “gitmek” dedin,

Ben bir ömürlük hatırayı

Tek kelimelik elvedaya sığdıramadım.


Hani diyordun ya

“Layıkıyla sevmedin beni…”


Bilmedin…


Yaralı yanlarım değmesin diye

Gülüşüne, kokuna, kaderine

Uzak duruşumdu bütün suskunluğum.


Özlemedim mi sandın?

Gece saçlarının gölgesinde sabahladım,

Gerdanının kokusu diye

Yastığıma baş koyamadım.

Bir kez daha huzuruna yatabilmek için

Bir İstanbul daha fethederdim ben…


Ama sen bilmedin a kadın…

Ben seni bırakmadım,

Kendimden sürgün ettim

Sevdamı yakmasın diye seni.


Şimdi git…

Küllerimden sana son bir eyvallah,

Adın dudaklarımda

Alev alev bir suskunluk.