Çilekeş doğmuşum garip anamdan.


Bir gün olsun doya doya gülmedim.
İllallah ettim bu hayatın gamından.
Alnımda ki yazıya gücendim.
✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️
Derdimi, tasamı
anlatamadım hiç bir kula.
Sevgimide, aşkımıda sattılar bir pula.
Felek vurdu bir sağa bir sola.
Ucu hasrete çıkan yollara gücendim.
✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️
Benim de payım vardı mutluluktan.
Başımı kaldıramadım gamdan, acıdan.
Yalnızlık dostum gibi
hiç ayrılmadı yanımdan.
Düştüğümde olmayan dostlara gücendim.
✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️
Vuslatı hayal edip, bekleyip durdum.
Gelmeyecek mutluluğu gözleyip durdum.
Bahar nedir bilmedim zamansız soldum.
Ömrümü kışa çeviren mevsimlere gücendim.
✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️
Gönlüme alıpda aşkımı verdiğim.
Bir gül misali üzerine titrediğim.
Fazla şey değil, birazcık
vefa beklediğim.
Bir yabancı gibi çekip
giden yare gücendim.
✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️
Edilip tutulmayan yeminlere.
Verilip tutulmayan sözlere.
Gerçek sanıp kandığım sahte yüzlere.
Şerefi sadece isim sanan
şerefsizlere gücendim.

✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️
Hâlâ bir vefasız için acı çeken kalbime.
Ardından yaş döküp kurumayan gözlerime.
İsmini duyunca özlemle
titreyen ellerime.
Bana onu unutturmayan kaderime gücendim.
✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️
Bir hıçkırık gibi boğazıma
takılan umutlara.
Ümitle gün sayıp takvimden
kopardığım yapraklara.
Karşıma çıkıp boynumu büken hatıralara.
Bana onu hatırlatan şarkılara gücendim.
✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️
Bağrımda yanıp da sönmeyen ateşe.
Bitmeyen gecenin ardından
doğmayan güneşe.
Aynaya baktığımda gördüğüm acı gülüşe.
İçime çöküp gitmeyen kedere gücendim.
✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️

Gün yüzü görmeden geçip giden günlere.
Gönlümde filizlenip açmayan güllere.
Bir sel gibi gençliğimi
alıp götüren senelere.
Boşa harcanıp geçen ömre gücendim.