Ayrılık derdiyle yıkılmış bedenim

Her yerde. Senin
hayalini görebilmek için
Zorda olsa açık durabilen gözlerim var
Senin bana bıraktığın tek hatıra

Keşke gözlerime baka baka
Diyebilseydin ki
Ayrılmalıyız artık
Ama bu kalleşçe gidişine
hangi yürek dayanırdı.
Hangi yürek
Hadi cesaretin yoktu diyelim
Yaşanmış o güzelim yılların anısına.
Birkaç satırda mı yazamadın ey vefasız
Şimdi o sokaklarda gezdiğimiz yerlerde
tek başıma ve çaresiz geziyorum
Seni bana soranlarda olursa.
Bir çift dolu gözle başımı üne eğiyorum

Bilmem beni bu hale
düşürmeye ne hakkın vardı
Zaten gece olunca
sensizliğin tam 12 sinde
Elimde kalan resminle
kendimi avutmaya çalışırken

Ağlamaksı gözlerimle bir daha
geriye dönmeyeceğini düşünmek
Düşündükçe daha çok çaresiz kalmak
Ve senin bir başkasının
oluşunun hayalini kurmak
her şeyden acı
Bunları bana yaşatmaya hakkın var mıydı
Dünyamı karatmaya yüreğimin
kapılarını herkese kapatmaya
Uykularımı kabusa dönüştürmeye
İki sevgili dolaşırken gördüğümde.
Umut dolu gözlerimi doldurmaya.
Hakkın var mıydı ey
vefasız. Hakkın var mıydı

Bu gün yıkılışımın yıl dönümü
Yüreğim hala senin
bıraktığın gibi boş duruyor.
Eski ve harabe bir ev gibi
Eskimiş resmini de bir
albüm arasında saklıyorum
Ve dilimde mırıldadığım
sadece şu şarkı sözleri var