Ben kimseyi yarı yolda bırakmadım…

Ama hep yarım bırakıldım…

İyilik ektim gönlüme, dert biçtim kaderimden

Bir lokma sevgi bekledim, yoksun kaldım ellerden

Dost diye sarıldıklarım, yara açtı içimde

Ben doğruyu söyledikçe, sürgün oldum kendimde


Kötüye “iyi” demedim diye…

Bu yalnızlık reva mı bana?..


YALNIZLIĞIM DOĞRUMDAN!

KOPTUM TÜM İNSANLARDAN!

İYİLİK YÜZÜNDEN BEN

VURULDUM HEP ARKAMDAN!

DİK DURDUM YIKILMADIM!

KENDİMİ HİÇ SATMADIM!

İHANET İÇİNDEYKEN

BEN YİNE KİR OLMADIM!


Yüzü gülen çok gördüm, içi karanlık gece

Ben kalbimi açtıkça, kapandılar hepten içe

Üç kuruşa sattılar, dostluğu, sevgiyi

Ben bir ömür verdim de, alamadım gerçeği


Doğru olmak suçsa eğer…

Yazın alnıma kader diye…

YALNIZLIĞIM DOĞRUMDAN!

SİLİNDİM HATIRALARDAN!

İYİLİK YÜZÜNDEN BEN

KAYBETTİM İNSANLARDAN!

YIKILMADIM AYAKTAYIM!

GERÇEĞİMLE BURDAYIM!

KİRLİ DÜNYA İÇİNDE

BEN TEMİZ KALAN YARAYIM!

Bir gün gelir anlarsınız…

Temiz kalbin bedelini…

Ama ben çoktan ödedim…

Bu yalnızlık kefenin