Herkesin bir hikâyesi var…

Kimi yarım kalmış,

Kimi mutlu sonla bitmiş,

Kimi de içinden çıkamadığı cümlelere saklanmış.

Bu da bizim hikâyemiz…

Derin özlem kokan,

Hasretle geceleri uzatan,

Birbirine geç kalmış iki kalbin

Sessiz karşılaşması…

İmkânsız denilen yerde başlayan,

Ama vazgeçilemeyen,

Her defasında “bitti” sanılırken

Bir bakışla yeniden başlayan…

Ne tam kavuşmak oldu bize,

Ne de tamamen gitmek…

Araya yollar girdi,

Şehirler, zamanlar,

Susmalar, kırgınlıklar…

Ama ne tuhaf,

Kalp hep aynı yere döndü.

Tesadüften tevafuka uzanan

İnce bir kader çizgisi gibi…

Sanki biri görünmeden

Aynı duaya yazmış bizi.

Adı olmayan bir şeydi bu;

Ne dostluk diyebildik,

Ne aşkı tam anlatabildik.

Bazı hislerin adı olmazmış meğer,

Sadece hissedilirmiş

Derin derin…

Bazen bir şark…

[03:58, 06.06.2026] Hamza BUDAK Mikser: Herkesin bir hikâyesi var,

Bu da bizim hikâyemiz…

Derin özlem kokan,

Hasretle büyüyen,

İmkânsız gibi duran

Ama vazgeçilemeyen,

Vazgeçirmeyen…

Tesadüften tevafuka uzanan,

Adı konmamış bir yol bu.

Ne başlangıcı belli,

Ne sonu…

Kalabalıkların içinde

Sessizce birbirini bulan

İki yorgun yürek gibi…

Kahramanı olmayan masallara inat,

Bu hikâyenin kahramanları biziz.