Gözlerine son baktığım yerdeyim şimdi..


Baktıkça okuyor, okudukça
daha da kayboluyorum
derinliklerinde..
Şiirler yazmak istiyorum gözlerine..
Gülüşünü hatırlatan, gözyaşlarında
beni sana getiren...
O masum bakışının ardındaki
hayallerden cesaret alıyorum..
Gün gün eriyor, Gözlerinde
hapsoluyorum...

Bazen tökezliyorum anlamsızca..
Düşecek gibi oluyorum ki;
yağmur yağan gözlerine,
teslim oluyorum saatlerce..
Ve sonra; kendimi gördüğüm
gözlerine bakıp bakıp ağlıyorum..
Şiirler, şarkılar yarım
kalıyor göz kapaklarında..
Sanma ki üzülüyorum..
Sanma ki ağlıyorum..
Sadece yokluğun gözlerime kaçmış,
Yokluğunda ki her surete
takılıp kalıyorum..


Biliyor musun sevgili..!
kirpiklerinin her bir teli
nöbet tutuyor benliğimde..


Biliyorum çünkü;
gözlerindeki bütün hayalin,
kahramanı ben oluyorum..