Hala tahta masalara yazıyorsam adını

Aşk kitaplarında
arıyorsam tarifini aşkın
Kahır mektuplarında buluyorsam seni
Islak mendillerle
siliyorsam gözyaşlarımı
Eyvallahlar çekiyorsam her
biten aşkların ardından
Sen gel yalnızlığı bana sor.

Düştüğüm yerlerden kaldırmadın
Döktüğüm yaşlara hiç aldırmadın
Giden gençliğime acımadın
Beni iyi tanır bu kaldırımlar
Bu kuytu köşeler
Bu taş sokaklar
Senden bir ömür alacağım var


Kulağımda bir Ezginin tınısı
Elimde yokluğuna adanmış kelimeler
İlerlemekte an be an karanlığa doğru
Yokluğunda avunduğum anılarımı
Karanlığa teslim etmemek için
Sıkıyorum yumruğumu
Sensizliği bile tutamaz olmuşum sevgili
Kayıp gidiyorsun avuçlarımın arasından
Işıltısını kaybetmiş bir yıldız gibi
Sen gel yalnızlığı bana sor


Bu sana kırık bir kalbin
zelzenişidir sadece
Alınma, gücenme
İncinme ,kırılma
Sadece bil
Yüreğimin yangınını yaktım
Sensizliğe kattım
Aklımda sen
Kulağımda, bitmeli artık
dediğim şarkı sözleri
Önümde kahrımı çeken bir beyaz sayfa
Bir de parmaklarımı yoran kelimeler var
Ve karşımda yüreğime ok gibi
saplanan derin bakışların
Sen gel yalnızlığı bana sor


Sen olmadan yaşayamam değil de
Sensizlik diye birşey yok , sen var
olmasanda benimlesin deseydin eğer
İnanırdım sevginin sonsuzluğuna
Seni çok özlüyorum değilde
Seni özlemek bile güzel deseydin eğer
Ayrı da olsak inanırdım
Beni her dem yüreğinde yaşatacağına

Sana daha yakın olmak için
Sensizliği yakmam gerekti
Sensizliğin içimi ısıtmayacağını
Bile bile yakıyorum
Kor ateşin ışığında
Kırık kalbin mürekkebi
damlıyor satırlara
Her damladığında
Alevler saçılıyor kağıdın soğuk tenine
Sensizliğin bu kadar acı olduğunu
Sensiz olunca anlıyorum
Ve yine bir başıma kalıyorum
Sen gel yalnızlığı bana sor.....